Journalistiek en Nieuwe Media

Door docenten
Rachel Zarrell trapte er in - en interviewde haar prankster Elan Gale (c) Instagram, Elan Gale

Rachel Zarrell trapte er in - en interviewde haar prankster Elan Gale

Een hoax is niet alleen een deuk in het imago van de journalistiek, ook in het zelfvertrouwen van de journalist. Rachel Zarrell maakte het mee en zocht haar prankster op. “I wanted my followers to play along with a story I was telling.”

Als Elan Gale een foto post van een lege vliegtuigstoel kan Rachel Zarrell weinig meer uitbrengen dan een ondiplomatieke 'Goddamnit. Fuck! Fuck!'. Tot dan geloofde zij en duizenden anderen dat Gale waarheidsgetrouw verslag deed van een relletje tussen Gale en 'Diane' in vliegtuigstoel 7A. De vrouw beklaagde zich over de omstandigheden waaronder zij moest vliegen (tijdens Thanksgiving) en Gale verwoordde wat alle Amerikanen op reis naar hun geliefden voelen: doe normaal, houd je kop en maak er het beste van. Tussen Gale en 'Diane' ontstond een druk verkeer van briefjes waarin de toon hand-over-hand verscherpte. Gale deed er versclag van via Twitter, Zarrell van zijn Twitter op BuzzFeed. 

En dat deed zij goed. Ze negeerde Thanksgiving en zag haar verhaal duizenden keren de wereld rondgaan. "When I published, my story became the first of dozens over the next couple of days — including articles from outlets like ABC News and CNN — to feature Gale’s catfight at 30,000 feet. Peeking at my phone under the table, I watched the story’s views explode, my Twitter mentions spinning as thousands shared the link to my post, which eventually hit 1.5 million views. By the next morning, Gale had gained 130,000 Twitter followers."

Nog maar net begonnen als redactrice bij BuzzFeed was dit epische gevecht tussen beschaving en arrogantie haar claim to fame. Tot de foto dus van de lege vliegtuigstoel ... Ze componeerde in allerhaast een excuusverhaal en kreeg al snel een reactie van Gale waarin hij vasthoudt aan zijn 'verhaal' en Zarrell blijft volharden in haar journalistieke normen: er was geen 'Diane', dat staat vast, maar is daarmee het verhaal dan een leugen? Zarrell zocht Gale op om met hem in discussie te gaan en tekende dat vervolgens op: 

"It only took about 20 minutes for us to start clashing", schrijft Zarrell over die ontmoeting. "After I instinctively referred to the incident as a hoax, Gale got defensive, insisting it was anything but. He prefers to call it a “fictional story.” Whenever I slipped and said the word he got mildly irritated, launching into an elaborate rumination on the definition of truthfulness. Because a hoax implies deliberate deceit; to Gale, he was writing a narrative for entertainment — what he already does for a living as a reality television producer." 

Zarrells doel was helder: een mooi verhaal tijdens Thanksgiving. En wat is mooier dan afgestrafte arrogantie in een overvol vliegveld op weg naar geliefden? We zitten allemaal in hetzelfde schuitje of kunnen ons er van alles bij voorstellen. Gales doel was het verhaal zelf, in zijn vliegtuigstoel. Of, zoals hijzelf zegt: “I wanted my followers to play along with a story I was telling.” Meer niet. Of, zoals Zarrell het schrijft: "Gale created the Diane story to make people laugh, and, maybe, achieve the status of an internet renegade; I wrote about it hoping to illuminate this whisper of a relatable human experience. In the middle somewhere we crashed, but when it came down to it, both of us emerged fairly unscathed."

Zarrell hield haar baan, Gales grapt door op internet en de grens tussen een verhaal, een artikel en een hoax blijft onduidelijk. Eind goed, al goed. 

> Rachel Zarrell, I Confronted The Man Who Fooled Me (And Millions Of Strangers) With Diane In 7A

Plaats een reactie

Name (required)

E-mail (required)

Een avatar? Ga naar www.gravatar.com

Onthoud mij
Hou me op de hoogte van reacties